estetik kaygılardan uzaklaşmak ve mükemmeliyetçilik kaygısı
Hayatım boyunca mükemmeliyetçilik gölgesinde yaşadım. Bir iş kusursuz olmayacaksa hiç başlamamak, beni hep olduğum yere hapsetti; gelişebilecekken kendi önüme engeller koydum. Bunu fark etmiş olsam da zaman zaman kendimi yine aynı tuzağa düşerken buluyorum—eskisi kadar şiddetli olmasa da...
Estetik kaygısı ise süreçte farklı bir boyut kazandı. Yazımın görüntüsü içime sinmediği için kaç kez silip baştan başladığımı hatırlamıyorum. Boşa harcadığım zamanlar ve kendime acımasızca yüklenişlerim hep bu yüzdendi. Şimdiyse hiç adım atmamaktansa, eksikleriyle de olsa denemeyi seçiyorum. Kaygılarım belki bütünüyle yok olmadı ama katettiğim yolu görebiliyorum. Kendime yüklenmek yerine daha nazik olmayı, kendime daha iyi davranmayı öğrendim.
Bu metin de tam olarak bu öğretinin bir ürünü. Öğüt veren didaktik bir yazıdan ziyade, içimi döktüğüm küçük bir deneme olsun istedim.
Sevgilerle,Dia
