sevmekten korkmak

Korkuyorum? Neden?

​Yaşanabilecek anılardan, hayal kırıklıklarından, yetersiz olmaktan, kendimi kaptırmaktan, birini düşünmekten, aldatılmaktan, aldatmaktan...

​Oysa hepsi henüz gerçekleşmemiş şeyler; neden beni bu kadar çok korkutuyor?

​Belki de sorun, karşımdakine ruhumu teslim etmek istemiyorumdur; eğer ruhumu teslim edersem, sadece beni ikiye bölmemesini beklerim.

​Belki onunla beraber yaşamaktan korkuyorum. Onunla birlikte sevmekten, nefret etmekten... Karşımdakine göre yaşamaktan korkuyorum.

​Zamanımı ona adamaktan korkuyorum. Kendimden feragat etmekten korkuyorum.

​Belki yalnızlığa alışmışımdır ve hayatıma ket vurmaktan korkuyorum.

​Belki de sınır koymayı bilmediğimden ipleri ona vermek istemiyorum.

​Belki mutsuz olsam da konfor alanımı tercih ediyorum, değişmekten korkuyorum.

​Belki sevdikten sonraki olasılıklar beni korkutuyor: Severken ayrılmak, sevmeyi başaramamak...

​Sevilemeyeceğimi düşünmekten, "belki"lerden gerçeği kaçırıyorum.

​Güvenmek için zamana bırakmaktan korkuyorum.

​Belki de karşılık görememekten korkuyorum.

​Sağlıklı ilişki kurmaktan, kendi kusurlarımı görmekten korkuyorum.

​Kafamın içindeki soru işaretlerinden korkuyorum.

​Olabilecek olasılıklar beni geri çekiyor.

​İhtimallere takılıp gerçeği göremiyorum.

​Fakat sonuç olarak hepsi birer kuruntu; bakış açımı değiştirmeliyim. Aşık olmak risk almaktır, bütün kötü düşünceleri görmezden gelmektir. Karşındaki risk almaya değerse sonucunun ne önemi var?

​Geçmişte ne yaşarsak yaşayalım, geleceğimizin de aynı şekilde olacağı diye bir şey yok.

​Potansiyel aşk hayatımız için kuruntuları bir yana koyup bakış açımızı değiştirmeliyiz.

​Geçmişte kötü deneyimlerimiz olduysa kendimizi suçlamak yerine ders çıkarmalıyız.

​Sevgilerle, Dia