Yalnızlık ve Sosyallik
Yalnızlık bana çok şey kattı; bu katkıların en başında ise kendimi anlamak geldi. Başta çok zorlandım, kötü dönemler geçirdim ama benim için büyük bir deneyim oldu. Bu evrede yalnızlığımın sebebini kendim sanıp kendimi suçladım, üzüldüm ve öfkelendim. Oysa her insanın yalnız kalması gereken bir zaman aralığı vardır.
O yalnızlık evresinde ne mi yaptım? Her davranışımın nedenini aradım, kendimi ölçtüm, tarttım. Neyi sevip neyi sevmediğimi anladım. Yeni hobiler edindim, kendimle kaliteli vakit geçirmeyi öğrendim, güzel alışkanlıklar kazandım ve en önemlisi kendimi sevmeyi öğrendim. Fakat yalnızlık bana ne kadar çok şey katmış olursa olsun, eğer bu süreç uzasaydı devamında beni kötü etkileyecek durumlar yaşanabilirdi. Çünkü bir insana ne kadar fazla sosyallik yaramazsa, yalnızlığın fazlası da yaramaz.
Bu durumdan sağlıklı bir şekilde çıkmamı sağlayanlar ise kişisel alanıma saygı duyan, ben içime kapansam bile beni yapayalnız bırakmayan arkadaşlarım oldu. Onların da böyle dönemleri oldu; telefonlara cevap vermemek, dışarı çıkmamak, izole bir hayat yaşamak gibi... Eğer öyle olman gerekiyorsa, o ana ve alana saygı duymak gerekirdi; bizde de tam olarak öyle oldu.
Yakın zamanda ise oldukça sosyal bir hayatım oldu. Hayatımdan asla çıkarmayacağım harika arkadaşlar edindim. Doğruyu söylemek gerekirse bu yoğun sosyallik beni biraz yordu ama bu dinamizm, beni o bitmek bilmeyen "yalnızlık ve kendi hakkında düşünme" paradoksundan çekip çıkardı.
Şimdi bu iki durumu, fazlaya kaçtıklarında doğurabilecekleri olasılıklar üzerinden farklı şekillerde ele alalım:
1. Durum: Uzun Süreli Yalnızlık Olasılığı
- Yıpratıcı Depresyon Süreci: Karşındaki insanla iletişim kurmakta, konuşmakta zorlanma.
- Sessizlik ve Yorgunluk: Ruhsal bir bıkkınlık ve kabuğuna çekilme hali.
- Kopuk Bağlar ve Kaygılar: İnsanlarla derin bağlar kuramama ve sosyal anksiyete.
2. Durum: Uzun Süreli Sosyal Yaşam Olasılığı
- Bağımlılık Düşüncesi: Fazla ilişkiyle gelen "Ben onlarsız ne yaparım?" korkusu.
- Kendinden Kaçma: Kendinle baş başa kalmaktan, yalnız olmaktan korkma durumu.
- Tek Başınalık Korkusu: Dışarıya tek başına çıkamama, tek başına eylemlerden keyif alamama.
- Yüzeyselleşme: Ne kadar çok kişiyle tanışırsan, o kadar az bağlanırsın düşüncesiyle gelen utangaçlık ve yine kopuk bağ kurma sorunu.
Yalnız kalmaktan korkmayın ama insanları da hayatınızda bir ayak bağı olarak görmeyin. Unutmayın ki insan, özü gereği sosyal bir canlıdır.
Sevgilerle,Dia
